บริษัท ยูฮง โฮลดิ้ง กรุ๊ป จำกัด
การทดสอบความแข็งและการดึงวัดความแข็งแรงและความเหนียวภายใต้การรับน้ำหนักที่ช้าและคงที่ ไม่ได้บอกว่าวัสดุมีพฤติกรรมอย่างไรเมื่อถูกกระแทก การทดสอบแรงกระแทกชาร์ปี้เติมเต็มช่องว่างนั้น: ชิ้นงานที่มีบากจะแตกหักจากการกระแทกเพียงครั้งเดียวด้วยลูกตุ้ม และพลังงานที่ดูดซับได้คือการวัดความเหนียว สำหรับการใช้งานที่อุณหภูมิต่ำ อัตราการเปลี่ยนแปลงสูง หรือการเชื่อมต่อ ผลการกระแทกสามารถตัดสินได้ว่าเกรดนั้นยอมรับได้หรือไม่
ลูกตุ้มที่มีน้ำหนักที่ทราบจะถูกยกขึ้นที่ความสูงที่กำหนดและปล่อยออก มันจะกระแทกชิ้นงานที่มีบากซึ่งรองรับเป็นคานธรรมดาและทำให้แตก จากนั้นจะแกว่งไปยังความสูงที่ต่ำกว่าอีกด้านหนึ่ง พลังงานที่ชิ้นงานดูดซับได้จะคำนวณจากความแตกต่างระหว่างความสูงเริ่มต้นและสุดท้าย: Ak = 9.8 × G × (H₁ − H₂) J โดยที่ G คือน้ำหนักลูกตุ้ม และ H₁, H₂ คือความสูงเริ่มต้นและสุดท้าย
บากจะรวมความเค้นและควบคุมจุดที่ชิ้นงานแตก มีการกำหนดมาตรฐานบากสามประเภท:
รูปทรงของบากจะเปลี่ยนความเข้มข้นของความเค้นและปริมาตรที่เสียรูปก่อนการแตก ชิ้นงานบากรูปตัว V และรูปตัว U ให้พลังงานที่ดูดซับได้แตกต่างกันสำหรับวัสดุเดียวกัน ดังนั้นประเภทบากต้องระบุพร้อมกับผลลัพธ์ ค่าที่ไม่มีจะเปรียบเทียบกับผลการกระแทกอื่นไม่ได้
รูปทรงบากรูปตัว V ของชาร์ปี้เป็นมาตรฐานสากล แต่รัศมีของหัวกระแทกของลูกตุ้มถูกกำหนดโดยมาตรฐานการทดสอบ — ASTM A370 กำหนด 8 มม. — และสิ่งนี้ส่งผลต่อพลังงานที่วัดได้ ดังนั้นค่าแรงกระแทกจากห้องปฏิบัติการที่แตกต่างกันจึงต้องเปรียบเทียบกับมาตรฐานการทดสอบที่พิจารณา
การทดสอบมาตรฐานคือที่อุณหภูมิห้อง (โดยทั่วไปคือ 10–35°C หรือ 20 ± 2°C เมื่อกำหนดเงื่อนไขที่เข้มงวดกว่า) เมื่อเหล็กกล้าไร้สนิมถูกใช้ที่อุณหภูมิต่ำ การทดสอบจะดำเนินการที่อุณหภูมิการใช้งาน: ชิ้นงานจะถูกทำให้เย็นในอ่างที่อุณหภูมินั้น เก็บไว้จนกว่าจะสม่ำเสมอ และแตกทันทีหลังจากนำออก
พลังงานแรงกระแทกลดลงเมื่ออุณหภูมิลดลง สำหรับเหล็กกล้าไร้สนิมออสเทนไนต์ ซึ่งคงความเหนียวไว้ได้จนถึงอุณหภูมิเยือกแข็ง ผลการกระแทกที่อุณหภูมิต่ำมักใช้เพื่อรับรองเกรดสำหรับการใช้งาน LNG, เยือกแข็ง หรือสภาพอากาศหนาวเย็น สำหรับเกรดเฟอร์ริติกและมาร์เทนซิติก อุณหภูมิการเปลี่ยนจากเหนียวเป็นเปราะเป็นพารามิเตอร์ที่สำคัญ และการทดสอบจะใช้เพื่อระบุตำแหน่ง
มีการวัดอีกสองค่าที่ใช้ควบคู่ไปกับพลังงานที่ดูดซับได้:
ปัญหาที่พบบ่อยที่สุดในการทดสอบแรงกระแทกที่เราพบคือค่าอุณหภูมิห้องที่เสนอสำหรับการใช้งานที่อุณหภูมิต่ำ — ตัวเลขดูเหมือนยอมรับได้ แต่ถูกวัดที่อุณหภูมิผิด สำหรับโครงการที่อุณหภูมิต่ำและเยือกแข็ง เราทำการทดสอบที่อุณหภูมิการใช้งานที่ระบุในใบสั่งซื้อและรายงานประเภทบาก อุณหภูมิ และพลังงานที่ดูดซับได้ พร้อมทิศทางของชิ้นงานและหมายเลขความร้อน
อะไรคือความแตกต่างระหว่างการทดสอบบากรูปตัว V และบากรูปตัว U ของชาร์ปี้?
รูปทรงของบากจะเปลี่ยนความเข้มข้นของความเค้นและพลังงานที่ดูดซับได้ในการแตก ชิ้นงานบากรูปตัว V และรูปตัว U ให้พลังงานที่ดูดซับได้แตกต่างกันสำหรับวัสดุเดียวกัน ดังนั้นประเภทบากต้องระบุพร้อมกับผลลัพธ์ ผลลัพธ์จากประเภทบากที่แตกต่างกันไม่สามารถใช้แทนกันได้
เหตุใดอุณหภูมิการทดสอบจึงมีความสำคัญต่อเหล็กกล้าไร้สนิม?
พลังงานแรงกระแทกลดลงเมื่ออุณหภูมิลดลง เหล็กกล้าไร้สนิมออสเทนไนต์คงความเหนียวไว้ได้จนถึงอุณหภูมิเยือกแข็ง ในขณะที่เกรดเฟอร์ริติกและมาร์เทนซิติกแสดงการเปลี่ยนจากเหนียวเป็นเปราะ การทดสอบต้องดำเนินการที่อุณหภูมิการใช้งานเมื่อต้องการความเหนียวที่อุณหภูมิต่ำ
การขยายตัวด้านข้างในการทดสอบชาร์ปี้หมายถึงอะไร?
การขยายตัวด้านข้างคือปริมาณที่ชิ้นงานขยายออกด้านข้างที่จุดแตก การขยายตัวด้านข้างที่ใหญ่ขึ้นบ่งชี้ถึงวัสดุที่เหนียวกว่า และจะรายงานพร้อมกับพลังงานที่ดูดซับได้ตามที่ต้องการ
สามารถเปรียบเทียบผลการกระแทกจากห้องปฏิบัติการที่แตกต่างกันได้โดยตรงหรือไม่?
เฉพาะในกรณีที่ประเภทบาก อุณหภูมิการทดสอบ และมาตรฐานการทดสอบเหมือนกัน รัศมีของหัวกระแทกของลูกตุ้มถูกกำหนดโดยมาตรฐานการทดสอบ — ASTM A370 กำหนด 8 มม. — และสิ่งนี้ส่งผลต่อพลังงานที่วัดได้
![]()
ผู้ติดต่อ: Mr. Jikin Cai
โทร: +86-13819835483
แฟกซ์: 0086-574-88017980